20-05-2016

Marketingwereld kampt met breinen vol zelfprojectie

Gepubliceerd in Emerce

iPhone’s zien we werkelijk overal. Zo lijkt het. Maar hoeveel landgenoten zouden eigenlijk zo’n telefoon hebben? Tien procent, twintig procent…? Volgens onderzoek blijken het maar zo’n 400.000 mensen te zijn. Dus voor 2,5 procent van de bevolking worden de meest prachtige applicaties gemaakt.

 

Natuurlijk, als deze 2,5 procent van onze bevolking echt de kerndoelgroep is, is dat prima. Erg waarschijnlijk is dat echter niet. Wanneer we willen experimenteren met deze derde generatie interfaces is dat ook prima. Maar 2,5 procent is toch niet veel en waarschijnlijk een veel kleinere gebruikersgroep dan we initieel dachten? Waarom wordt dan toch soms een halve ton of veel meer aan een speciale iPhone-applicatie besteed?

 

Waarschijnlijk is er in veel gevallen sprake van zelfprojectie. We hebben zelf een iPhone en komen in omgevingen waarvan de halve populatie een iPhone lijkt te bezitten. Wie er nog geen heeft, loopt dan in onze perceptie achter en zal ooit nog wel eens tot inkeer komen en tot aanschaf overgaan, zo luidt al snel de gedachte. Immers, het komt niet overeen met ons gedrag, wat een afkeuring van onze keuze zou kunnen betekenen. Dit wordt psychologisch als potentieel bedreigend ervaren, waardoor we ons gaan verdedigen: geen iPhone kan geen goede keuze zijn. Laggards dus. Selectieve perceptie doet de rest: we nemen waar vanuit ons eigen referentiekader (een wereld vol met iPhones) en zien vooral wat we wíllen zien. Deze zelfprojectie blijft interessant, maar is dus voor ons allemaal een verradelijk verschijnsel.

 

De kern van marketing is ‘going to the market’, door uit te gaan van de doelgroep. Dat impliceert het feitelijk leren kennen van de doelgroep. Dat is wat anders dan van alles over de doelgroep te veronderstellen. Dus gaan we het vragen aan de klant! Maar wat de klant zegt blijkt om allerlei psychologische redenen vaak ook niet te kloppen. “Luister nooit naar een klant” is dan het adagium.

 

Er is niets mis met de meeste iPhone-applicaties: het is slechts een voorbeeld  van een reeks veel voorkomende psychologische valkuilen in een marketingproces. Maar gelukkig praat  ons brein de beslissing al snel goed door het  ‘maar een experiment’ te noemen. En waren we ooit ook niet zo met websites begonnen? L’histoire, se répète!

Ronald Verschueren
20-05-2016

CONTACT

Wil jij ook een betere website en meer resultaat?
Vrijblijvend sparren kan altijd. Laat daarom nu een berichtje achter. Bellen mag ook: 010-820 85 43